Ξεκαρδιστικό ξεκατίνιασμα «προοδευτικών»: Πέσαν μηνύσεις για… παράβαση του αντιρατσιστικού!

Μήνυση για «ρατσισμό» κατέθεσε ο γνωστός «προοδευτικός» Παναγιώτης Δημητράς, στην επίσης γνωστή «προοδευτικιά» Σώτη Τριανταφύλλου και η υπόθεση αναμένεται να καταλήξει στα δικαστήρια, αφού η Τριανταφύλλου παραπέμφθηκε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών για να δικαστεί «για δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους».

 

 

Στο ξεκατίνιασμα και τις μηνύσεις, παρενέβη ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος έγραψε:

«Παναγιώτη, γνωρίζεις πόσο εκτιμώ τον κόπο και τα χρόνια που έχεις αφιερώσει στο Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Διατηρώ και τις καλύτερες αναμνήσεις από τη συνεργασία μας τον καιρό που ήμουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης, τόσο για τα δικαιώματα των Ρομά όσο και για τα εγκλήματα της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, σε μια χώρα όπου καθημερινά κάνει θραύση ατιμωρητί η ρατσιστική ρητορική του μίσους προς πάσα κατεύθυνση -ισλαμοφοβική, αντισημιτική ή όποια άλλη-, το να παραπέμπεται για να δικαστεί, ύστερα από δική σου πρωτοβουλία, για δημόσια υποκίνηση ισλαμοφοβικής βίας η… Σώτη Τριανταφύλλου, το θεωρώ ντροπή. Τίποτε άλλο, Παναγιώτη. Μόνο ντροπή».

 

Δηλαδή, κατά τον Τατσόπουλο, ο νόμος οφείλει να εφαρμόζεται με κριτήρια… προοδευτικότητας. Το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» σε νέα «προοδευτική» εκδοχή, δηλαδή! Όχι, Πέτρο… Ο νόμος είναι καινούργιος και μέχρι την κατάργησή του θα χρειαστεί νομολογία και εκδικασμένες υποθέσεις, που δεν θα αφορούν μονάχα τις αθωώσεις των Χρυσαυγιτών ύστερα από τις μηνύσεις των εμπαθών.

Σε άλλα, σχετικά, νέα, ιστοσελίδες που πρόσκεινται στους προοδευτικούς χώρους που κινείται η Σώτη Τριανταφύλλου, ήδη οργανώνουν συγκεντρώσεις συμπαράστασης και διαμαρτυρίας. Ξεμαλλιαστείτε, σύντροφοι!






Η Τριανταφύλλου, η Χρυσή Αυγή και η επιλεκτική ευαισθησία των «προοδευτικών»

Η Τριανταφύλλου, η Χρυσή Αυγή και η επιλεκτική ευαισθησία των «προοδευτικών»

Η περίπτωση της μήνυσης του εθνομηδενιστή Παναγιώτη Δημητρά κατά της συγγραφέως Σώτης Τριανταφύλλου απασχόλησε και τις στήλες του καθεστωτικού τύπου. Εάν εξαιρέσεις ένα (επιεικώς) φαιδρό κείμενο-σχόλιο υπεράσπισης(!) της δίωξης στην φυλλάδα των συντακτών (που αλλού;), οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι που ασχολήθηκαν με το ζήτημα, αντιτάχθηκαν στην δίωξη αυτή. Μάλιστα, ο Ηλίας Κανέλλης σε κείμενό του στην «Ελευθερία του Τύπου» χρησιμοποιεί την έκφραση «γελοία δίκη», με ό,τι πιθανόν μπορεί να συνεπάγεται αυτό για τον εμπνευστή αυτής της δίωξης…
Πολύ πιο ενδιαφέρον, όμως, έχουν τα όσα γράφει στα «Νέα» ο Μιχάλης Μητσός σε άρθρο του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Γελοίο» (δεύτερο κρούσμα Δημητρά…) και συγκεκριμένα προς το τέλος του: «Ο Παναγιώτης Δημητράς ψέγει επίσης, όσους αντέδρασαν στη μήνυσή του, υποστηρίζοντας ότι δεν έδειξαν ανάλογη ευαισθησία όταν παραπέμφθηκαν σε δίκη για τις απόψεις τους ακροδεξιοί ή χρυσαυγίτες. Σε αυτό μπορεί να έχει δίκιο. Θέλει σθένος η υπεράσπιση της αρχής πως «διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες». Έστω κι αν μάλλον εσφαλμένα αποδίδεται στον Βολταίρο».
Το σκεπτικό του Δημητρά είναι ξεκάθαρο: Γιατί διαμαρτύρεστε που πάει η Τριανταφύλλου στα δικαστήρια, αλλά δεν λέτε τίποτα όταν για τον ίδιο λόγο οδηγούνται οι Χρυσαυγίτες και όλοι όσοι υποστηρίζουν «αντιισλαμικές θέσεις»; Μέσα από τον ανθελληνισμό του ο Δημητράς έχει δίκιο και βγάζει «είδηση». Όταν ο εισαγγελέας κατά του ρατσισμού έκανε προανάκριση για τυχόν ποινική ευθύνη για τα συνθήματα «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και «όχι στην λαθρομετανάστευση» κανείς απ’ αυτούς που συμπαραστέκονται τώρα στην Τριανταφύλλου, χαρακτηρίζουν ως «γελοία» την δίωξή της και ανακαλύπτουν το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, δεν έβγαλε την παραμικρή φωνή διαμαρτυρίας. Τότε, ήταν γι’ αυτούς όλα φυσιολογικά.
Είναι εμφανές ότι πρωτεύοντα ρόλο παίζει η ιδεολογική ταυτότητα του επίδοξου ποινικά διωκόμενου. Αν είναι «προοδευτικός» και «δικός» τους, τότε έχει δικαίωμα στην έκφραση λόγου. Αν είναι «φασίστας», τότε είναι άξιος της μοίρας του… Όπως λέει η Μυρτώ Λοβέρδου στα «Νέα» «στην ουσία παραπέμπεται σε δίκη η ελευθερία της άποψης, της έκφρασης, η ελευθερία του λόγου. Επιδιώκεται η λογοκρισία με τη δικαστική βούλα. Πόση υποκρισία, αλήθεια, από μια κοινωνία που βρίθει καθημερινά από περιστατικά λεκτικής και όχι μόνο ρατσιστικής βίας;». Στην συνέχεια, μάλιστα, λέει ότι «συνολικά πρόκειται για μια αστεία υπόθεση». (Μετά το «γελοίο» τώρα και το «αστεία», Δημητρά…).
Ενώ ο Κανέλλης, σε άλλο σημείο του ίδιου κειμένου του, γράφει ότι «στις κανονικές δυτικές χώρες αστοχίες που επισημαίνονται κινητοποιούν το αναγνωστικό ενδιαφέρον και τροφοδοτούν τον διάλογο. Μπορεί ο αναγνώστης να διαφωνεί με το πνεύμα του κειμένου, να θεωρεί ρατσιστικές τις απόψεις της. Δικαιούται να την ψέξει. Η διαφωνία καταγράφεται, ο ψόγος επίσης. Αλλά εδώ οι κανόνες της δημόσιας δημοκρατικής συζήτησης δεν ισχύουν. Στη γαλάζια μας χώρα, η διαφωνία πρέπει να παραπέμπεται στην Δικαιοσύνη. Ο συγκεκριμένος μηνυτής, μάλιστα, καλεί την ημέρα της δικασίμου και κόσμο να αποδοκιμάσει την κατηγορουμένη και να διαδηλώσει υπέρ της καταδίκης της».
Χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι παραπάνω στα όσα απίστευτα προηγήθηκαν; Προφανώς και όχι, καθώς η δικτατορία της «πολιτικής ορθότητας» πνίγεται μέσα στον βούρκο των αντιφάσεων που η ίδια παράγει.


Γιώργος Μάστορας 

Advertisements